Anakuãga

MAIR

cobra-pênis

    Mair foi o grande herói de uma tribo no norte do Brasil.  

    Foi ele que extraiu de uma árvore vermelha,(Ybirapitanga), todos os índios e índias que formam esta bela nação indígena. 

   Desta árvore ele extraiu também a floresta, os rios, os bichos, e toda a natureza para a tribo poder viver em prosperidade dentro do sistema de Matriarcado.

   Nesta época as mulheres é que faziam tudo, caçavam, pescavam e eram também as guerreiras que defendiam a tribo. 

   Os homens nada faziam, viviam em suas redes deitados e eram desprovidos de pênis.

   Existia apenas o Anakuanga, criado por Mair para ser o marido de todas as mulheres.  

    Ele era como uma imensa minhoca, que vivia debaixo da terra, com cabeça e olhos de cobra e uma língua bifurcada.  

    Quando vinha o desejo sexual nas mulheres elas tocavam suavemente no solo e diziam sussurrando:  

- Ó meu Anakuãnga! Ó meu marido! Vem! Vem! 

E então o Anakuãnga saía do interior da terra erguendo sua cabeça de cobra e o corpo de minhoca se postava diante da mulher e a penetrava. 

   Satisfeito o desejo da mulher o Anakuãnga retornava ao interior da terra e a mulher ia se sentar num grande pote de barro onde deixava cair o líquido depositado em suas  entranhas.

    Depois de uma lua nascia ali uma criança.

    Esta cerimônia era secreta e jamais poderia ser vista por um homem da tribo, como ensinou Mair.

    Entretanto, contam que num determinado dia um índio muito curioso seguiu uma das mulheres da tribo e assistiu a esta cerimônia proibida. 

    Quando a mulher foi embora ele bateu no chão e também repetiu as mesmas palavras que as mulheres falavam. 

    O Anakuãnga apareceu e ele assustado , e sem saber o que fazer decepou a cabeça do minhocão com seu machado de pedra.

    As mulheres quando souberam do acontecido se revoltaram porque estariam assim impedidas de terem seus filhos. 

    Mair, então, preocupado com o destino da tribo, foi até a aldeia, apanhou o imenso corpo do Anakuãnga e o dividiu pacientemente em pequenos pedaços.   

    Cada pedaço, depois, foi introduzido entre as pernas dos homens. Apenas a cabeça , durante o trabalho de Mair, furtivamente fugiu entrando no chão.

    A partir daí os índios da tribo passaram a ter cada um seu pênis e as crianças não mais nasciam no grande pote de barro. Passaram a nascer no ventre das mulheres.                                                                                

    Em contrapartida, os homens que ganharam um pênis, tiveram daí em diante que trabalhar duramente. 

    Passaram então a caçar, pescar e guerrear em defesa da tribo.

    Assim terminou o matriarcado.

E dizem, que da cabeça de Anakuanga que fugiu entrando na  terra, cresceu novamente um corpo. Contudo, ele já não tinha capacidade para engravidar as mulheres. E da última vez que o viram, seus olhos já quase não podiam ver.

Então deram-lhe o nome de “Cobra-Pênis”, embora na verdade ele não seja serpente. Ele pertence à família dos lagartos e sapos apesar de não ter pés e rastejar como as serpentes.

Anakuãga ☞(Ana-akuã-anga) ☞ana = pra, akuan = peniso, anga =alma, forma, figura 

( Ybirapitanga, Ywirapitã, Mirapitanga)☞madeira vermelha

MAIR

Mair estis granda heroo de iu tribo de la nordo de Brazilo.

Estis li kiu tiris el la arbo de ruĝa ligno, Ybirapitanga, ĉiuj ge-indiĝenojn kiuj konsistigas la bela indiĝenan nacion.
El tiu arbo li eltiris ankaŭ la arbaro, la riveroj, la bestoj, kaj tutan naturon por ke la tribo povus vivi en prospero sub la sistemo de patrinarkeco.

En tiu epoko estis la virinoj kiuj faradis ion ajn . Ili ĉasadis , fiŝkaptadis kaj estis ankaŭ la batalantinoj kiuj defendadis la tribon.
La viroj faris nenion. Ili vivis kuŝantaj en siaj hamakoj kaj ne havis penison.

Ekzistis nur la Anakuanga (☞Ana-akuan-anga), kreita de Mair por esti la edzo de ĉiuj virinoj.

Ĝi estis grandega kvazaŭ tervermo kiu loĝis sub la tero. Ĝi havis serpentan kapon kaj okulojn kaj ĝia lango estis duigita.
Kiam la virinoj sentadis seksan deziron ili tuŝis delikate la grundo kaj diradis per malalta voĉo:

-- Ho mia Anakuanga ! Ho mia edzo ! Venu ! Venu!
Kaj tiam, la Anakuanga elveninte el la interno de la tero, levis sian serpentan kapon kaj lumbrikan korpon , staradis antaŭ la virino kaj ŝin penetradis.
Plenumita la virina deziro , la Anakuanga reiradis al la interno de la tero kaj la virino sidadis sur granda kota poto kie ŝi lasis fali la likvidon deponitan en sia utero.

Pasinta unu luno, naskiĝadis tie unu bebo.
Ĉi tiu ceremonio estis sekreta kaj neniam povus esti vidada de viroj de la tribo. Tiel instruis Mair.
Tamen, oni diras, je iu tago ege scivolema viro postiris unu el la virinoj de la tribo kaj vidis tian ne vidpermesatan ceremonion.
Kiam la virino foriris, li batis en la planko kaj ankaŭ diris samajn vortojn kiujn la virino diris.
La Anakuanga aperis kaj li terurita kaj sen scii kion fari fortranĉis la kapon de la lumbrikegon per sia ŝtona hakilo.
La virinoj kiam sciis pri tio, indignis kontraŭ li, ĉar ili ne plu povus havi filojn.
Tiam, Mair pripensante la sorton de la tribo, iris ĝis la vilaĝo, prenis la longegan korpon de Anakuanga kaj kun pacienco, ĝin disdividis en malgrandaj pecoj .
Ĉiuj pecetoj estis po unu , metitaj inter la viraj kruroj. Nur la kapo, dum la laboro de Mair, ŝtele fuĝis enirante la grundo.
Ek de ĉiam la viroj de la tribo havas ĉiuj sian penison kaj la beboj ne plu naskiĝis en la granda kota poto. Ek de tiam ili naskiĝas el la virina ventro.
Sed, la viroj kiuj gajnis penison, ek de tiam devas severe labori. Ek de tiam ili devas ĉasi, fiŝkapti kaj militi en defendo de la tribo.
Tiel finiĝis la patrinarkeco.

Kaj oni diras ke je la kapo de Anakuanga , kiu fuĝis en la grundo, denove kreskis korpon. Sed, ĝi jam ne havis kapablon gravedigi la virinojn. Kaj kiam oni ĝin laste vidis ĝiajn okulojn jam ne bone vidikapablis.

Oni nomis ĝin tiam Cobra-Peniso, kvamkam vere ĝi ne estas serpento . Ĝi apartenas al sama familio de la lagartoj kaj ranoj kvamkam ĝi ne havas piedojn kaj rampas same kiel la serpentoj.

Anakuanga ☞ ana = pra, akuan = peniso, anga =alma, forma, figura

MAIR

Mair o ikó kyreymbaeté abatyba Pindorama guaracy osó pé poakatuã katy-pe.

Opaĩ apyaba kunhã-bé o nhemonhang i abá-anama poranga, ybirapitanga-sui o jookabae Mair o ikó.

Iojooka kaáeté, opaĩ ty, pará, soó , opaĩ arapysy-bé ã ybyrasui, abatyba to ikókatú porangeté-bé setá sy-ekomonhangaba- pupé

Arakaé, opaĩ mbaê o monhangybae kunhã o ikó. Ioi porakára soó , oipysik pirá, baé oikó guarinindara opyara abátyba . Apyaba o japó amõ mbae.

Arearebo o ub o inĩ baé ndo rekó akuãia.
I maa Ana-akuã-anga anhó.
Mair onhemonhang i anga ta ikó mená opaĩ kunhã-pe . Ana-akuã-anga o ikó ambói turusúyabé. I ikóbé ybysuí . Aé o ikó akang , esá , apeku bé mboijabé.
Kunhã eguyrõ o rekó ramé, o abyky morausubóra-reté ybype abé oié moema-rupi:
-- Ió xe ranakuãnga ! Iu xe mena ! Ejori ! Ejori !
Saéramo Anakuãnga o sema ybyopé-suí. Osupirybo o mboikanga o ambóireté kunhã robaké osekó kunhãreté pupé. Kunhã remimotara ynisema riré, Anakuãnga ojebyr ibypupé. Kunhã osó in nhauum-igasábusúpe. Oimoar tyku miserúpa o iépupé .
Yepé yasy riré mytanga oar aápé.
à mbae oikuab kunhã anhó.
Abatyba apyaba noimaẽi arakaé. Emonã Mair oĩboé.
Nhẽ, I paa, amó ara abá xereteté o sakypuemondó-bo abatyba yepy kunhã omaen i mbaé nda mojaojaok-pyrami .
Kunhã omamó riré, kó apyaba oipetek ybype , baé kunhã oié nheenga jabetenhé oié béno.
Anakuãnga oguar. Apyaba mokujé okuabeyma mbae japó , o kytĩ akanga ambóiguasú o jypupê.

Kunhãetá okuab angerariré omojeaseja,emonã omimoaruaba orekó o rayra.
Mair , saéramo, o moang abátyba ekó-aba esaetá-reté, osó tabape , oipysyk Anakuãnga reté-turusú roiré, oipeá asykuerĩbe osangyrupi.

Saéramo, o imoingé asykuerĩ, yepê-yepê apyaba retymã pupé. 

Akanga xãi, Mair moraké ramé , nhemimarupí oyauau oikébo ybypupé. 

A'é, abátyba apyaba o rekóypy o rakuãia . Baé , mytanga ndo ari nhauumigasábusú-pebé
Oarypy kunhã syrygé-suí.

Amó rupi, apyaba ojekosúba rakuâia , ebokuei ara sui, o tekotebenypy porauké atãreté.
Okaamondóypy, pirá opysykypy, omaramonhangypy abátyba pyarape.

Emonã o jepaba sy-ekomonhangaba.

A’é, paa, Anakuanga akanga oyauau oikébo ybypupé i akangasuí  obir-bé seté. Nhẽ, ku anakuanga norekoí kuaba omomburuá arama kunhã-etá.

Abá omaẽ koyribé anakuanga, iresá nokuaui maẽ-ana.

Aéreme, akuanga tiruã noikói mboi-mo abá oyeerok “akuã-mboia”. 

Akuanga kuá ejú , kururú anama oikó . Aé norekói  py asuí oyeya mboiyabé  auyeberamo.

マイール

                              

  マイールはブラジルの北方の種族の偉大な英雄でした。

 この美しい原住民の種族の全ての人達をある紫檀（イビラピタンガ）の木の中から取り出したのは彼でした。母権制度の中で、皆が繁栄出来るように、 その同じ木から彼はジャングル、河、動物達、全ての自然をも取り出した。   

　その時代では、全てをやっていたのは女達でした。狩り、釣り、それに種族を守る為に戦いもしていた。

　男達は何もしなかった。ハンモクに横たわって暮らしていた。それに彼らには陰茎もなかった。

 　女達皆の夫に成る為にマイールが創造したアナクアンガだけが存在していた。

   アナクアンガは地面の下に住んでいた大きなミミズのようなものでした。頭や目は蛇のその物のようだった。舌は蛇の舌の様に二つに分かれていた。 

   女の人達が 性欲を感じる時、彼女達は優しく地面を触れて 小さな声で言った　:  

ーお！私のアナクアンガ！ お！お私の夫！ 来て！来て！

そこで、 アナクアンガ 土の中から出って、蛇の頭、ミミズの身体を立ち上げて、前に立って、その女に入り込むのでした。女が満足するとアナクアンガが土の中へ帰っていた。  そして、女は大きな陶器の壷に座って、その中に自分の陰門から入れられた液体を落としていた。一月後にはその壷で子供が生まれていた。  この儀式は秘密であり、マイールが教えたように、決して 種族の男に見られてはいけない。  しかし、ある日、好奇心満々の男が種族の女の一人の後をそっと付いていてその見ては行けない儀式を見てしまった。

   女が帰っていた後，彼は地面を叩いて、女達 が言う文句を同じように言った。

    アナクアンガが現れて来た。男が吃驚して、どうすればいいかを分からず、自分の石斧で大ミミズの頭を切り落とした。

　女達がその事を知った時とっても怒った。  もう自分達には子供が出来なくなったから。

    ソコデ、マイールが種族の運命を心配して、その村まで行って、アナクアンガの大きな身体を取って、忍耐強くそれをいくつかの小さい断片に 分けた。  

   それぞれの小片が男達の両股の間に入れられた。 頭だけがマイールの仕事中に密かに逃げて地面に入り込んだ。

   その時から、種族のそれぞれの男が陰茎を持つようになった。 そして、子供達はもうはや大き陶器壷で生まれる事はなくなった。それ以来女達の子宮で生まれる様になった。                                                                        

   その逆に、陰茎を得た男達はそれ以来力強く働かないといけない事になった。それ以来男達は 狩り，釣り、種族を守る為の戦いをしなければならないようになった。  

　こうやって、母権制度が終わりました。

そして、逃げて地面に入り込んだアクアンガの頭から再び身体が生えてきた。しかし、もはや、女達を妊娠させる力はなかった。それに、最後に見られた時、それの目も殆ど視力がなかったそうだ。

　その時、「陰茎蛇」と言う名が付けられたが、実際は蛇ではない。それは足がなく蛇のように這うにも関わらず、蜥蜴や蛙などの仲間だ。

アナクアンガ ☞(アナ-アクアン-アンガ) ☞アナ = 元来, アクアン = 陰茎, アンガ =魂, 形, 姿 

( イビラピタンガ, イウイラピタン, ミラピタンガ)☞紫檀

마일                              

마일은 브라질의 북방 종족 위대한 영웅이었습니다. 

이 아름다운 원주민의 종족 모든 사람들을 어떤  자단 【이비라피탕가】의 나무 안에서 꺼낸 것은 그이었습니다. 모권제도 속에서, 모두가 번영할 수 있게, 그 같은 나무안에서 그는 정글, 강, 동물들, 모든 자연도 꺼냈다.    

　그 시대에서는, 여자들이모두를 하고 있었습니다. 사냥하고, 낚고, 종족을 지키기 위해서 싸움도 하고 있었다. 

　남자들은 아무 것도 하지 않았다. 해먹에 누워서 생활하고 있었다. 그들에게는 음경도 없었다. 

　모둔여자들 의 남편에게 이루어지기 위해서 마일이 창조한 아나쾅가만이 존재하고 있었다. 

아나쾅가는 지면 밑에 살고 있었던 큰 지렁이와 같은 것이었습니다. 머리나 눈은 뱀의 바로 그 것 것 같았다. 혀는 뱀의 혀 처럼 둘에 나뉘어져 있었다.  

여자들이 성욕을 느낄 때, 상냥하게 지면을 만지겨서 작은 목소리로 말했다 : 

― 아! 제 아나쾅가! 아! 제 남편!  와! 와! 

거기에서, 아나쾅가가흙 속에서 나오기, 뱀의 머리, 지렁이의 신체를 들어올리고, 앞에 서고, 그 여자에게 억지로 들어가는 것이었습니다. 여자가 만족하면 아나관가가 흙 속에 돌아가고 있었다.   그후에, 여자는 큰 도자기 항아리에 앉고, 그 안에 자신의 음문으로부터 넣어진 액체를 떨어뜨리고 있었다. 1월후에는 그 항아리로 어린이가 태어나고 있었다.   이 의식은 비밀이어서, 마일이 가르친 것 같이, 결코 종족의 남자에게 보여져서는 안된다.   그러나, 어느 날, 호기심만만의 남자가 종족의 여자 한사람 뒤를 은밀하게따르기 있어서  그 보아서는 갈 수 없는 의식을 보아버렸다. 

여자가 돌아가고 있었던 후, 그는 지면을 치고, 여자들이 말하는 말 똑같이 말했다. 

아나쾅가가 드러나 왔다. 남자가 깜짝놀라고, 어떻게 하면 좋을지를 모르고, 자신의 돌도끼로 대지렁이의 머리를 잘라 떨어뜨렸다. 

　여자들이 그 것을 알았을 때 매우 화냈다 ·이제 자신들에게는 어린이를 할 수 없어졌기 때문에. 

마일은 종족의 운명을 걱정하고, 그 마을까지 가고, 아나쾅가의 큰 신체를 가지고, 인내성이 강하게 그것을 몇 가지의 작은 단편에 나누었다.   

  각각의 소편이 남자들의 양쪽다리 가랑이의 사이에 넣어졌다.  

  머리만이 마일의 작업중에 조용히 도망쳐서 지면에 들어갔다. 

   그 때부터, 종족의 각각의 남자가 음경을 가지게 이루어졌다.  그리고, 어린이들은 벌써 도자기항아리로 태어나는 것은 없어졌다. 그 이후 여자들의 자궁으로 태어나는 님에 이루어졌다.                                                                         

   그 반대로, 음경을 얻은 남자들은 그 이후 힘세게 일하지 않으면 안된다란 것에 이루어졌다. 그 이후 남자들은 사냥하고, 낚고, 종족을 지키기 위한 싸움을 해야 하게 되었다.   

　이렇게, 모권제도가 끝났습니다. 

그리고, 도망쳐서 지면에 들어간 아나쾅가의 머리에서다시 신체가 일어 났다. 그러나, 이미 , 여자들을 임신시키는 힘은 없었다. 

거기에, 마지막으로 볼 수 있었을 때, 그것의 눈도 대부분 시력이 없었다고 한다. 

　그 때, “남근뱀”라고 말하는 이름을 받아지만, 실제는 뱀이 아니라. 그것은 발이 없고 뱀과 같이 뻗는 것에도 관계 없이, 도마뱀이나 개구리등의 동료다 · 

아나관가【아나-아쾅-안가】☞아나=원래, 아쾅=음경(남근), 안가=혼, 형, 모습 

【이비라피탕가】,【이의라피탕】,【미라피탕가】☞자단